مير محمد اكبر بن محمد شاه ارزانى
876
طب اكبرى ( فارسى )
رنگ آبى كه گوشت در او شسته باشند ؛ پس آنچه از ضعف گرده بود ، مايل به سپيدى و غلظ بود و آنچه از ضعف جگر بود ، مايل به سرخى و رقت . علاج : آنچه در ضعف جگر و گرده ذكر يافته استعمال نمايند به حسب سبب . قسم سوّم : آنكه رگهاى اعضاء بول متأكّل شوند و بدان سبب بول الدم پديد آيد . و تاكّل در اين عروق نمىشود مگر بعد [ از ] جراحت اين اعضا . و علامت وى ، آن است كه بول با ريم آيد و بدبو باشد و به تفاريق برون شود اندكاندك ؛ خصوصا آنجا كه تاكّل در رگهاى مثانه باشد . علاج : آنچه براى قروح گرده و مثانه گفته شد استعمال نمايند و گل ارمنى و قرص كاكنج فايده دارد . و كندر و گل ارمنى و قرص طباشير ممسك سودمند است در همه اقسام .